Een Italiaanse Recensie
De gedachte dat creativiteit zou afnemen met de jaren en het hedendaagse alleen aan de jeugd zou toebehoren, wordt weerlegd door de Nederlandse musicus Hans Bakker, die pas begonnen is met componeren in de jaren negentig, toen hij al over de vijftig was, en niet uit commerciële motieven, maar uit regelrechte inspiratie. - En overigens, wie zou ooit roem gaan zoeken via hedendaagse muziek? -
Zo gaat men van het compacte en extatische contrapunt van de vier stukken voor strijkensembles, waarbij het stralende "CANTUS" en het meditatieve "EST" eruit springen, naar de intense lyriek van "SIX SHORT PIECES" voor cello en piano en de "ELEGY" voor viool en piano; om uit te komen bij de innerlijke monologen van de drie slot MANTRA'S.
Slechts voortvloeiend uit de persoonlijke gevoelens en gedachten van de componist, spreken alle stukken op een directe manier tot de luisteraar, dankzij een componeerstijl die helder is, zelfs in de meer complexe en schijnbaar incoherente gedeeltes, en die de expressieve verdichting tot een opmerkelijk sterk punt maakt.
